Obraz

Hans Memling – Kilka ciekawostek

hans mewling
Hans Memling, autoportret. Źródło: Wikipedia.

Dzieło powstało w okresie rozkwitu malarstwa Północnej Europy, a dokładnie – Dolnych Krajów, które powstały w wyniku połączenia Burgundii i Niderlandów.

Hans Memling – Rodzinne strony i jego historia

Dzięki prężnie rozwijającemu się mecenatowi książąt, kościoła i patrycjatu, był to centralny ośrodek zleceń dla wybitnych artystów, nie tylko malarzy, ale również muzyków. Nowe, pojawiające się trendy malarskie, cechują wczesny Północny Renesans, i w przeciwieństwie do ówczesnego malarstwa włoskiego, charakteryzują się ekspresją oraz nasyconymi barwami.

Sam Hans Memling jest jednak dość tajemniczą postacią, data jego urodzenia nie jest znana i encyklopedia PWN podaje lata między 1435 a 1440 rokiem. Wiadomym jest, że w dzieciństwie, podczas zarazy w 1451 r. stracił oboje rodziców i od tego czasu dorastał w pobliskim opactwie benedyktynów. To tam zapewne poznawał manuskrypty, obrazy oraz inne dzieła sztuki i rzemiosła, które ukształtowały jego wrażliwość artystyczną, zamiłowanie do malarstwa i umiejetność łączenia filozoficzno-religijnego przekazu.

Po wyjeździe do Kolonii, nauki malarstwa pobierał prawdopodobnie, najpierw u Stephana Lochnera, a następnie u Rogera van der Weydena do 1464 roku, czyli śmierci mistrza.

W pracach Memlinga widoczny jest wpływ stylu van der Weydena. Istnieją również domniemania, iż dzieło „Sąd ostateczny”, został jedynie dokończony przez Memlinga po śmierci van der Weydena. Z cało pewnością, natomiast przyjmuje się, iż inspiracją dla tego „Sądu Ostatecznego”, jest obraz van der Weydena „Ołtarz z Beaune”.

Udokumentowane zapisy, pojawiły się dopiero 30.01.1465 r., kiedy to jako „Jan van Mimelinghe”, „syn Hammana, urodzony w Seiligenstadt” kupił sobie obywatelstwo Brugii. Tu osiadł i prowadząc pracownie malarską wykonywał zlecenia, główne dla miejscowego klasztoru augustianów. Obecnie znajduje się tam muzeum jego prac.

Memling  był zamożnym człowiekiem, był właścicielem trzech domów w Brugii, miał żonę oraz trzech synów; nie był członkiem brugijskiego cechu malarzy, ale z całą pewnością wykształcił kolejnych mistrzów malarstwa. 

Był najwyżej cenionym niderlandzkim artystą we Włoszech. Jego dzieła kreowały nowe artystyczne trendy.

Osiemdziesiąt dzieł, również ołtarzowych dyptyków i tryptyków, przypisuje się Memlingowi. Część z tych dzieł znajduje się w miejscach dla których powstały i w oryginalnych ramach, na których zapisana jest data ich powstania. Takim przykładem są: tryptyk „Mistyczne zaślubiny św. Katarzyny” z 1479 r., który znajduje się w Brugii;  pantaptyk „Ukrzyżowanie” z 1491 r. w Lubece.

Specjalnością Memling były Madonny z Dzieciątkiem, jest również szczególnie cenionym portrecistą z pejzażem w tle.

Malarstwo Memlinga jest malarskim łącznikiem epok między nastrojem północnego średniowiecza, a kolorytem południowego renesansu. Zaś dzieło „Sąd Ostateczny”, uchodzi za jego najwspanialsze dzieło. Hans Memling zmarł 11 sierpnia 1494 roku.

P.S. Portret tajemniczego mężczyzny, to autoportret Hansa Memlinga, będący fragmentem Tryptyku rodziny Donne. Z pewnością wrócę do tego tematu.

Źródło: 

1. P. Freus. www.culture.pl, 2007 2. Wikipedia

Możliwość komentowania Hans Memling – Kilka ciekawostek została wyłączona
%d bloggers like this: